5. εικονοστασι

Το σώμα μου είν’ αερικό,
σαν το φάος δυικό
και έχει όρια σαφή;
Πως με γελάει η αφή!
Εν συνεχεία το αφτί.
Ακούει μόνο τη φωνή.
Εκτός αφήνει τα λοιπά
κύματα μηχανικά.
Η μύτη μου με ξεγελά.
Βρωμάν τα μέσα μου· σκατά.
Γεύση μου απατηλή·
γλυκιά που είν’ η φυλακή.
Αλλά εγώ άμα δε δω με τα όμματά μου,
πιστεύω μόνο στο Θεό ήρωά μου.
Μόνο άμα δω με το στραβό μου
θα τονε κάνω και το θεό είδωλό μου.

επόμενο >>

<< προηγούμενο

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!